Müasir türk ədəbiyyatının “Yeddi Güzel Adam”ından biri kimi tanınan Ərdəm Bəyazid, poeziyada epik ruhla lirik həssaslığı birləşdirən mütəfəkkir şair və ictimai xadimdir. Onun yaradıcılığı İslam düşüncə sistemi, mənəvi dirçəliş və təbiətə qayıdış mövzuları üzərində qurulmuşdur. Bəyazid, şəhər həyatının soyuqluğu və modernizmin insanı öz köklərindən qoparması qarşısında sarsılmaz bir inanc və vəcd dolu bir dillə çıxış etmişdir.
Şairin ən mühüm əsərləri olan “Sebep Ey” və “Risaleler” kitabları müasir türk poeziyasında inancın və mənəviyyatın səsi kimi qəbul olunur. Onun şeirləri sadəcə bədii mətnlər deyil, həm də insanın kainatdakı yerini, yaradılış qayəsini və tarixi məsuliyyətini xatırladan poetik müraciətlərdir. Ərdəm Bəyazidin dili zəngin, təsirli və oxucunu daxili bir səyahətə səsləyən əzəmətli bir üsluba malikdir. O, həm də gənc nəsillərə milli-mənəvi dəyərləri aşılamağı özünə hədəf seçmiş fədakar bir maarifçi kimi yaddaşlarda qalmışdır.
